నేను...నా మనస్తతత్వం....

తప్పునీ క్షమిస్తాను....
....కానీ మొసాన్ని భరించలెను.
ఆబద్ధ్హాని ఓప్పుకొగలను...
....కాని నిజన్ని దాచలేను.
ద్వెషాన్నీ తిసేయలెను....
....కాని ప్రేమని పంచగలను...
పాపాల్ని కడగలెను....
....కాని పుణ్యన్ని పంచగలను...

నేను... నువ్వు....

మల్లె పూవ్వు మాధుర్యం నువ్వు....

ముద్దమందారం నవ్వు వీ నువ్వు...

కలువ కి కళ్ళూ నువ్వు...

విరబుసిని సన్నజాజి మెరుపువి నువ్వు...

పారిజాతం పరిమళానివి  నువ్వు...

బంతి పువ్వు నిండుదనం నువ్వు...

చామంతీ లొనీ సొగసువి నువ్వు...

గూలబీ అకర్షన నువ్వు...

పొద్దుతిరుగుడు పువ్వు అందం నువ్వు...

మొగలి పువ్వు మైమరపివి నువ్వు...

సంపెగలొ సువాసన నువ్వు......

 మకరందం లాంటి నీ మనస్సు కొసం తపించే తుమ్మెదెని  నేను...  

ధన్యం..

నువ్వు చుసిన నా రుపం నికు అంకితం...

నువ్వు ఊన్న నా హౄదయం దేవాలయం ...

నీ ఆలొచనలు ఊన్న నా మనస్సు పవిత్రం...

నువ్వు ఊన్న నా జీవితం ధన్యం....

నేను మనిషిని...!

నేను కవిని కాదు... నీ గురుంచీ కవిత్వం రాయడానికి...
నేను మహరాజునీ కాను... నీ కొసం తాజ్ మహల్ కట్టించడానికి...
నేను విరుడ్ని కాదు... నీ కొసం యుద్ధం చేయడానికి.....
నేను సాహసిని కాదు... నీ కొసం సాహసాలు చేయడానికి...
నేను త్యగిని కాదు... నీ కొసం త్యగం చేయడానికి...
నేను నాయకుడిని కదు... నిన్ను ముందు ఉండి నడిపించడానికి...
నేను ప్రేమికిడిని కాదు... ప్రేమని పంచడానికి...
నేను మనిషిని .... నీ మీద ఆనంతమైన ప్రేమని నా గుండెల్లొ దాచుకున్న మనిషిని....

నాకు కావాలి....?

కొంచం అందం, కొంచం చదువు, కొంచం సంస్కారం, కొంచం తెలివి, కొంచం కొంటెతనం, చాలదు నాకు...!
ఏక్కువ ప్రేమ, ఎక్కువ మంచితనం, ఏక్కువ ఆడతనం, చాలదు నాకు...!
తక్కువ వినాలి, ఎక్కువ మట్లాడాలి , ఎక్కువ కూడబెట్టలి, తక్కువ ఖర్చు చెయలి.చాలదు నాకు...!
అమ్మాల  ఉండాలి, అన్నాల కూడ వుండాలి, స్నెహితుడిగా వుండాలి, గురువులా కుడా వుండాలి...
ఈవన్ని వున్న అమ్మయితె చాలు నాకు....
కాని ఆలాంటి అమ్మైయి అసలు ఉంటుందా......?

నాలొ నూవ్వు....

నీ రుపం నాకు ఆహ్లదం...
నీ నవ్వు నాకు సంతొషం...
నీ బాధ నాకు నరకం...
నీ ద్వేషం నాకు శతృత్వం...
నీ మౌనం నాకు ప్రళయం...
నీ శాంతం నాకు ఊల్లాసం...
నీ మనస్సు నాకు దేవాలయం...
నీ తొ జివితం నాకు స్వర్గదాయం.. ..

నీతొ......

నీతొ గడపాలి- సమాయనికి చిరాకు వచ్చేవరకు...
నీతొ  మట్లాడాలి- బాషలన్నిటిలొ పదాలు నిండుకొవాలి...
నీతొ నడవాలి-దూరనికి విసుగు వచ్చెవరకు...
నీతొ నవ్వాలి- ఆనందానికి ఏడుపు వచ్చెవరకు...
నీతొ జివించాలి- స్వర్గానికే  అసుయవచ్చెవరకు...

నువ్వు .....

నీ తొడు గ్రీష్మంలొ నులివెచ్చని కమ్మదానానివి...
నీ నవ్వు ప్రకృతి  మాత సరిగమలు...
నీ చూపు కరిమబ్బుల నుండి చొచ్చుకువచ్చిన సుర్యకిరణం...
నీ స్వరం వసంతం లొ కొయిల గానం...
నీ స్పర్శ పసిబిడ్డ చెతిలొని అత్మీయత...
నీతొ ఏకాంతం నిండు వెన్నల్లొ సముద్రతీరాన వింద్యమరలు...
నీతొ జివితం నరకం లొ స్వర్గాప్రాయం...
నీ ప్రేమ మండె వెసవిలొ తొలకరి వానా...

నా లొకం లొ.....

నా లొకం లొ.....
ఆలొచన నువ్వు...
హౄదయ ప్రతిస్పందన  నువ్వు...
శాంతి వి నువ్వు...
ప్రశ్నే లేని జవాబువి నువ్వు...
పట్టరాని ఆనందం నువ్వు...
వర్ణించలెని అనుభూతివి నువ్వు...
మరిచిపొలెని కలవి నువ్వు...
కనులుముసిన కనపడె రుపం నువ్వు...
.....................................

నీకు నేను.... మరి నాకు........!

నీ నవ్వుల ప్రపంచం లొ ఖైదిని నేను...

నీ మాటలొ భావాన్నీ నేను..
నీ చూపులొ దృశ్యన్నీ నేను...

నీ తలపుల చెరలొ బంధిని నేను....
నీ సంతొషపు జివితం లొ బానిసను నేను....
నీ జివితపు వెలుగులొ కాలె కట్టెను నేను....
నీ బాధల కాలానికి అంతం నేను....
నీ విజయం వైపికి ప్రయణం లొ దారిని నేను....  

నీ ప్రతీ క్షణములొ అరక్షణము నెనౌతా...
మరి....
నా ప్రతీ శ్వాసలొ ఊపిరివి నువ్వు అవుతావా..?

నాకు ఏమి కావాలి...?

ఊషొదయపు తొలికిరణాల వేడిని అనుభవించలెఖపొతున్నాను...
గల గల పారె నదీ ప్రవాహపు చప్పుడూలను వినలెకపొతున్నాను...
అకుపచ్చని పొలాల మద్య ఎగురుతున్న పక్షులా అందన్ని ఆశ్వాదించలెకపొతున్నాను...
సాయంసంధ్య వెళల్లొ అత్మియులతొ అనుభాందన్ని పంచుకొలెకపొతున్నాను...
స్నెహితుల సాన్నిహిత్యంలొ కుడా ఓంటరితనాన్ని అనుభవిస్తున్నాను...
నాకు ఏమి కావాలి...?
నీ నవ్వు కావాలి...
నీ ఆనందం కావాలి...
నీ మనస్సు కావాలి...
నీ రుపం కావాలి...
అన్నిటికి మించి...
నీతొ జివితం కావాలి...

ఏంటి ప్రేమ?

ప్రేమ....
-అకర్షనా? వికర్షనా?
-స్వజాతా? విజాతా?
-ద్రువమా? ఆదౄవమా?
-దగ్గరా? దూరమా?
-ఏత్తైనదా?లొతైనదా?
-మంచా? చెడా?
-సుఖమా?ధూఃఖమా?
-ఆనందమా? విచారమా?
-నిర్మాణమా? విద్వంసమా?
-ఖర్చుయినదా? చవకైనదా?
-అబ్బయలదా?అమ్మయలదా?
-ఫురుషుడా? స్త్రినా?
-మంచిదా? పిచ్చిదా?
ఏవన్ని నాకైతె తెలియదు..
కాని ప్రేమ అంటె న దౄష్టిలొ  నా మనస్సు....

విజయం వైపికి పయనం....

విజయం వైపికి పయనం....
కష్టలా రహదారిలొ అపజయాల విరామాలు,
అనుకొని మలుపులు, అవహెళన మాటలు ,
తరిగిపొయె అస్తులు, అరిగి పొయె వయస్సు,
ఎన్నొ దారి మళ్ళించె ప్రయత్నాలు, సహాయం అంటె తెలియని వ్యక్తులు,
క్షణక్షణనికి కరిగి పొయె నమ్మకం......
కాని విజయం వైపే  ప్రేమ , పట్టుదల....

మడమ తిప్పని ప్రయత్నం.... తరిగిపొని అత్మవిశ్వాసం...
చలించని దౄడసంకల్పం...
అప్పుడు విజయం నా వెనుక.........

జ్ఞపకం...?

నా మనస్సు పడే సంఘర్షనలొంచి పుట్టీన రుపం నువ్వు...
నా చూపుల వెతుకులాట్టలొంచి పుట్టిన అందం నువ్వు...
నా ఊపిరి శ్వాసలొంచి పుట్టిన ప్రాణం నువ్వు...
నా హౄదయపు భావనలొంచి పుట్టిన మనస్సు నువ్వు...
నా మనస్సు సంతొషంలొంచి జాలువారిన నవ్వు నువ్వు...
నా ఆనందం తాలుకు బాష్పనివి నువ్వు...
నా ప్రేమ కి ప్రతిరుపానివి నువ్వు...

ఈవన్ని నిజాలు కాకపొయిన పర్వలేదు...
కాని నువ్వు మాత్రం నా ధూఃఖనికి జ్ఞపకం కాకుడదు....

ఎక్కడవున్నావు.......!!

గంటలు, నిమిషాలు, క్షణాలు దొర్లిపోతున్నాయి.....
రోజులు గడుస్తున్నాయి....... 
మాసాలు నిండిపోతున్నాయ్..... 
కాలాలు మారుతున్నాయి....
రుతువులు వెళ్లి పోతున్నాయి...  
ఇంకా నీ రూపం చూడలెదు... నీ మాట వినలెదు...నీ జాడ తెలియలేదు. .......
అయిన నా శరీరానికీ బాధ లేదు.
కానీ  నా మనస్సు బాధా  .............నా బాధా కి తత్వం లెదు, రుపం లెదు, అన్నిటికన్నా మించి నా మీద కరుణ లేదు...

నివూ లేని లొకం లొ ప్రతి క్షణం ఒక యగమే. ప్రతి ప్రదేశం నరకమే... ప్రతి మనిషి శత్రువే....
నా బుడిద రాలకముందే నాపై నీ ప్రేమని కురిపిస్తావనీ ..............

అసాధ్యం ...!

ఆమే నా వైపు చుస్తే...
ఆమే నాతొ మట్లాడితే...
ఆమే నన్ను ప్రేమిస్తె...
ఆమే నాకు ముద్దు పెడితె...
ఆమే నన్ను కౌగిలించుకుంటె...
ఆమే నాతొ జివితం పంచుకుంటె...
ఇవన్ని సాధ్యమయితె ................
                   నాకు అసాధ్యమైనది ఎమి లేదు......

ప్రస్థానం...!

సాగిపొని సాగిపొని... సుఖం లెని, జవసత్వాలు లేని ఈ ప్రస్థానాన్ని ....సాగిపొని
 నీ కన్నుల్లొ ప్రేమని చూడని  ఈ ప్రస్థానాన్ని....
నీ పెదవుల పై నా గురించి పలకని ఈ ప్రస్థానాన్ని....
నీ హ్రుదయం లొ చొటు లేని ఈ ప్రస్థానాన్ని...
నీ మనస్సు లొ  వాటా లేని ఈ ప్రస్థానాన్ని...
నితొ ప్రయణించలెని ఈ ప్రస్థానాన్ని...
సాగి పొని సాగిపొని...నీ కొసం నీ ప్రేమ కొసం సాగించే ఈ ప్రస్థానాన్ని సాగిపొని..
  సాగి పొని సాగిపొని...

ప్రేమికుడు...!

నువ్వు లేని లొకములొ....
         - ఉదయించని సుర్యుడ్ని నేను
         - వెన్నెల లేని పున్నమినీ నేను
         - వెలుగు లెని అగ్నిని నేను
         -జివమీవ్వని నీరుని నెను
         - సాగు చెయ్యని భూమిని
         -చుక్కలు లేని అకాశాన్ని నేను
         - ఊపిరి లేని గాలిని నేను
         అన్నిటికి మించి
         - ప్రేయసి లెని ప్రేమికుడిని.

అభివందనం................

దేశమాత సిగలొ పువ్వుని కావాలనుకొవడం లేదు

దేశమాత కంఠానికి కంఠభరణం కావాలనుకొవడం లేదు,

దేశమాత ఆభయహస్తనికి ఆలంకారం కావాలనుకొవడం లేదు,

దేశమాత కాలికి గజ్జలు కావాలనుకొవడం లేదు,

కనిసం అమ్మ చీరలొ నూలు పొగును కుడా కావాలనుకొవడం లేదు,

  

కాని అమ్మ నడిచే దారిలొ అమ్మ పాదాన్ని తాకే అణువు నైన నా జివితం ధన్యం అయినట్లె... 

భారతమాత కి 66 వ జన్మదిన శుభాకాంక్షలు తెలియజెస్తు..........

ఒటములలొ వచ్చిన విజయనికి విలువ ఎక్కువ...
శ్రమతొ కుడిన పనికి ఫలితమెక్కువ ...
పట్టుదలతొ కుడిన ప్రయత్ననికి  తృప్తి   ఎక్కువ...
కష్టల మధ్య వచ్చిన సుఖనికి ఆనందం ఎక్కువ..  
మనస్సు తొ సంబంధం వున్నవారితొ అనుబంధం ఎక్కువ.!